ONTWIKKELINGSSAMENWERKING
dit zijn slecht enkele kreten die door studenten van de Radboud Universiteit met enthousiasme op onze denkwolk werden gekalkt toen wij hen stevig aan de kaak voelden over hun ideeën over ontwikkelingssamenwerking. Doen of niet? Wat kan er beter? En wat draag jij bij of zou jij in de toekomst kunnen doen?
Het begon allemaal omstreeks half 12 toen ons Volkswagen T1 busje uit de jaren 70 het terrein van de universiteit op werd gereden. Verrassende gezichten, waaronder die van mij. Na een lange zoektocht was het me gelukt een busje te regelen, onze eye catcher. Met wat zitzakken, een tv en retro wanden creëerden we hiermee een ongedwongen huiskamer setting in het heerlijke Nijmeegse zonnetje.
Terwijl tijdens de pauze veel jongeren genoten van het weer, probeerden wij hen enthousiast te maken voor ons project. Dat ging in het begin nogal stroefjes. Het draagvlak voor ontwikkelingssamenwerking was daarmee kleiner dan ik verwacht had onder jongeren. Dat stereotyperingen heersen bleek wel toen we met onze zelfgemaakte collectebussen muntjes wilden uitdelen voor het kijken van een filmpje over ondernemende jongeren in ontwikkelingslanden. 'Wil je geld?' Ze wisten niet goed wat hen overkwam. Sommigen hadden er ook geen oor naar druk met studie / korte pauze/ of wel tijd maar geen zin.
Er werd ons ook gevraagd of de hele zaak ons niet frustreerde. Maar alle kleine beetjes helpen. Het is al fijn als je aan het eind van de dag een paar mensen aan het denken hebt kunnen zetten en bewuster hebt kunnen maken van wat er speelt. Je hoeft van mij niet alleen maar positief te zijn over ontwikkelingssamenwerking. We moeten kritisch blijven zoals Luyendijk al eens aangaf. Maar daarbij hoeven we niet de kracht te ontkennen en het effect dat kleinschalige projecten kunnen hebben. Of zoals 2 mensen het na afloop met ons gesprek noemden, de onschatbare waarde van het 'butterfly effect'
Zelf sta ik ook een stuk kritischer tegenover ontwikkelingssamenwerking dan toen ik een paar jaar terug begon. Al is een goede intentie aanwezig, deze is niet genoeg. Je kunt zelfs meer schade aanrichten. Vooraf je doelstellingen goed doordenken en welke resultaten je wil bereiken is dan ook onontbeerlijk. En zelfs dan kan het anders uitpakken dan gehoopt. Maar het moet geen excuus zijn om je handen in elkaar te vouwen en toe te kijken naar deze zogenaamde 'ver van je bed show' met het idee: het heeft toch allemaal geen zin. Ik ben van mening dat elk mensenleven die je middelen kunt aanreiken om zijn positie te verbeteren voor de toekomst het allemaal dubbel en dwars waard is. Lastig is niet onmogelijk. Zolang we maar doen wat we kunnen en kritisch blijven kijken naar onszelf als 'helpende Westerling'. Help je jezelf of help je echt een ander?
