Tibet

7 Days in Tibet

Namaste! Een korte update vanuit Nepal over mijn reis begin deze maand naar het dak van de wereld, mijn ultieme droombestemming Tibet. Een lang gekoesterde wens ging hiermee in vervulling. De natuur was werkelijk breathtaking en de mountain ranges die ik heb mogen aanschouwen waren de mooiste die ik in mijn jonge leven gezien heb. Naast het berglandschap heb ik evenzeer genoten van de Tibetaanse cultuur (of beter gezegd wat nog van het authentieke Tibet over is) Ook al is het land al zo'n 50 jaar in bezit van China, haar invloed op Tibet deed mij vreemd aan, en ik was daar ook enigszins ontzet over. De monasteries die ik bezocht heb waren niet de eerste, maar wel de meest indrukwekkende tot nu toe. De filosofie van het boeddhisme heeft nog steeds haar aantrekkingskracht op me. Helaas kan ik dat niet zeggen van de manier waarop het in de praktijk wordt gebracht zowel hier en in Ladakh. De velen goden die aanbeden worden, de offeringen. De woorden van buddha zijn naar mijn mening verkeerd geinterpreteerd en tot uiting gebracht. Daarmee is het boeddhisme van haar voetstuk gevallen waar ze in mijn droombeelden stond. Desalniettemin was de reis zeer verrijkend en ben ik zeer blij dat ik haar afgelegd heb.

Kort maar krachtig laat ik de rest van jullie beeldvorming over aan een reeks foto's. Het was weer een hele klus ze op te loaden en ze staan ook niet geheel in de volgorde waarin ze gemaakt zijn. Maar ik denk dat ze jullie toch een mooie glimp bieden van wat ik in een week Tibet gezien heb.

groetjes Nathalie

 



de lucht in Tibet was ongelofelijk mooi, helderblauw, hemels



potala in Lhasa

een groep Tibetaanse vrouwen. Ik was ze nietsvermoedend aan het observeren totdat ik plots aangereden werd door een motor die vervolgens mij in shock achterliet en besloot door te rijden. Zij vergaarden zich vervolgens rond mij. Medelevend probeerden zij mijn been te verzorgen (die het er goed vanaf heeft gebracht). Woorden waren niet nodig. Een bijzondere onmoeting.

monniken in een discussie verwikkeld

Nepal

Namaste!! Ik ben nu alweer ruim 2 weken in Nepal, en voel me hier heerlijk at ease. India lijkt ver weg en verbleekt voor mijn hart in vergelijking met mijn ervaringen in Nepal. Ik heb een zwak voor de natuur en hier ben ik weer helemaal tot rust gekomen na de 2 hectische weken op doorreis in India - waarbij ik helaas vaker bewust werd gemaakt van het feit dat ik alleen was -een vrouw alleen welteverstaan - Maar voor mijn gevoel is dat allemaal 'part of the experience' en heeft het me nog dichter bij mezelf gebracht. Toch na 1 maand India wist ik dat de ervaring compleet was. Mijn hart zei dat ik er klaar was, klaar voor iets nieuws, Nepal dus.

Ruim 2 jaar geleden kwam ik ronduit verslagen, ontworteld bijna, terug uit Zuid-Afrika. Ik was na een half jaar zo thuis daar (en eigenlijk stal de Westkaap mijn hart al at first sight). Dit gevoel was bijna identiek in Nepal. Niet de eerste dag, maar in de bus onderweg naar Tansen - waarbij de zon onderging met een uitzicht op de bergen en de rijstvelden op haar hellingen-  kwam het heerlijke gevoel over me heen als een warme deken. Dat wil niet wil zeggen dat ik niet kritische kanttekeningen heb bij Nepal, net zoals bij India - maar ik vind het nog te vroeg om daarover iets zinnigs te zeggen . In ieder geval overheerst het gelukszalige gevoel, de innerlijke glimlach die weerspiegelt op mijn gelaat - waardoor ik weer iets kinds over me heb - vooral met de lichte tred waarmee ik loop. Ik geniet in ieder geval intens van elk moment.

Enfin, ik heb weinig geslapen en mijn gedachtengang verloopt ronduit chaotisch. Maar om het thuisfront gerust te stellen. Het komt op het volgende neer: I am alive and well. Net terug van het Annapurna circuit - waar ik niet zoals ik verwacht had blaren moest trotseren maar bed bugs. Hieronder mijn ervaring in Nepal tot nu toe in beeld. Ik heb ongelofelijk veel foto's en uploaden gaat langzaam. Dus het blijft een beperkte selectie.

Bedankt voor alle interesse, dat vind ik echt heel fijn.

liefs Nathalie
p.s. ik ben helaas niet meer te bereiken op mijn Nepalees nummer, mijn Indiaas mobieltje is gisteren gestolen. Nederlands nummer heeft wel meestal bereik mocht er iets dringends zijn ;)

Tansen 





Annapurna circuit

dit kindje stal onderweg mijn hart :) (Mam, haar had ik wel willen adopteren ;))

Thorong la pass





I remember a hundred lovely lakes, and recall the fragrant breath of pine and fir and cedar and poplar trees. The trail has strung upon it, as upon a thread of silk, opalescent dawns and saffron sunsets. It has given me blessed release from care and worry and the troubled thinking of our modern day. It has been a return to the primitive and the peaceful. Whenever the pressure of our complex city life thins my blood and benumbs my brain, I seek relief in the trail; and when I hear the coyote wailing to the yellow dawn, my cares fall from me - I am happy.

Hamlin Garland

Terugkeer in India

Jule! 

Nauwelijks 3 weken onderweg, maar toch tijd voor een kleine update vanuit de holy city of Amritsar.
Geen lange uiteenzetting zoals jullie van me gewend zijn - maar een paar van mijn belangrijkste ondernemingen/ indrukken die ik onderweg heb opgedaan.


Ladakh

In eerste instantie merkte ik niets van de recente overstromingen. Alles leek gewoon zijn gangetje te gaan en ik zag toch een hoop toeristen, wat ik niet verwacht had. Maar eenmaal op 'ontdekkingstocht' langs de randen van Leh zag ik wat de overstromingen benedenwaarts, richting Chlogsomar aangericht hadden. Ik werd er stil van. Ook later - tijdens mijn trek - waren de sporen duidelijk zichtbaar - waardoor ik op sommige plaatsen alleen maar door het puin kon lopen.

Terugtrekken - alleen (met een Tibetaanse gids) in de natuur was precies wat ik nodig had om weer helemaal tot mezelf te komen. Dat wil niet zeggen dat het altijd even gemakkelijk was. Het was zowel mentaal als fysiek af en toe pittig. En in die 'struggle' die ik af en toe voerde bij het beklimmen van een pas had ik rijke innerlijke monologen, inzichten en herinneringen. Ontdaan van mijn familiare omgeving, alleen op pad geeft genoeg tijd voor introspectie en hopelijk verdere zelfontplooiing.     

uitkijkend over Leh

stupa

local monastery

tentenkamp voor slachtoffers overstromingen

de zwaar getroffen vallei aan de rand van Leh

werkend aan de wederopbouw

In the attitude of silence the soul finds the path in a clearer light, and what is elusive and deceptive resolves itself into crystal clearness. Our life is a long and arduous quest after Truth.

- Ghandi -

Nimaling

homestay

weggevaagde paden

Tibetaanse boterthee

een van de meest indrukwekkende ervaringen in Leh:

trauma workshop aan de leerlingen van Chlogsomar. Velen hebben hun ouders en/of huis verloren. Dit heeft een diepe indruk op me gemaakt en ik ben erg dankbaar voor deze ervaring. Ik kan alleen maar denken aan de woorden van Ghandi: The heart's earnest and pure desire is always fulfilled. Bij toeval kwam ik in aanraking met een organisatie die iemand met een psychologische achtergrond wel konden gebruiken.
Het feit dat er geen psycholoog/ psychiaters of iets in die richting voor handen was om hen maar iets aan te reiken gaf me de moed en het vertrouwen daar te staan.

Poging het grote zoutmeer Pangong te bereiken. Halverwege dwong de natuur ons terug (gladde bergpas en sneeuw)

Road to Manali

Vanuit Leh heb ik de bus zuidwaarts genomen naar Manali, een pas die 's winters gesloten wordt omwille van de sneeuw. Het is een reis van 20 uur, dus kun je nagaan hoe geisoleerd Leh gelegen is in de bergen.  

'restaurant' on the road to Manali

dit kindje had het wel erg koud terwijl we onderweg moesten wachten vanwege een platte band

 Amritsar

mijn huidige verblijfplaats: Amritsar. Een man baadt in het heilige water van

"The Golden Temple''

Over 2 weken verloopt mijn visum. Dus ik reis nu langzaam maar zeker - via Rajasthan - naar de grensovergang met Nepal (via Gorakhpur).

Hopelijk gaat het met alles en iedereen goed daar!

liefs Nathalie