Al verhalend mijn reizen en omwentelingen in deze wereld kenbaar maken aan de buitenwereld is een heerlijke bezigheid, al heb ik nog niet veel van mezelf open en bloot gelegd. Maar reizen betreft zoveel meer dan over fysieke, wereldse grenzen.
Dit hele leven is een grote reis, waarvan de bestemming nog onbekend is. Al zoekende, door bochten en in sprongen beweeg ik mij voort. Onderweg naar zelfrealisatie.
In de vorige blog vertelde ik al dat India erg confronterend voor mij was. Het aanvankelijke plan: het vinden van het ultieme doeleinde, een project waar ik me in zou kunnen storten met hart en ziel. Daar is veel meer voor nodig dan 1 maand je biezen pakken en jezelf onderdompelen in een compleet andere cultuur. Maar wat ik aanvankelijk als frustrerend ervaarde: het missen van puzzelstukken en vragen die onbeantwoord bleven, bleken me het mooiste geschenk te geven, precies datgene wat ik nodig had. Het leven maakte aan mij kenbaar wat er geleerd moest worden. Kritische zelfevaluatie, bewustwording en transformatie. Dit proces kent geen grenzen, en duurt een heel leven lang. Het leven is als een sculptuur, beginnend met een blok. Grof beitel je de eerste stukken weg. Je experimenteert, neemt afstand van dingen en stelt visies bij. Aanvankelijk breed totdat je steeds meer in een bepaalde richting gaat werken. De elementen zijn er al. Vervolgens gaan de details ertoe doen. Steeds meer specifieke experimenten heb ik nodig, die ik vervolgens evalueer om bestaande overtuigingen te kunnen herwaarderen. Op deze wijze breng ik mijn groeiproces in kaart.
Dit hele leven is een grote reis, waarvan de bestemming nog onbekend is. Al zoekende, door bochten en in sprongen beweeg ik mij voort. Onderweg naar zelfrealisatie.
In de vorige blog vertelde ik al dat India erg confronterend voor mij was. Het aanvankelijke plan: het vinden van het ultieme doeleinde, een project waar ik me in zou kunnen storten met hart en ziel. Daar is veel meer voor nodig dan 1 maand je biezen pakken en jezelf onderdompelen in een compleet andere cultuur. Maar wat ik aanvankelijk als frustrerend ervaarde: het missen van puzzelstukken en vragen die onbeantwoord bleven, bleken me het mooiste geschenk te geven, precies datgene wat ik nodig had. Het leven maakte aan mij kenbaar wat er geleerd moest worden. Kritische zelfevaluatie, bewustwording en transformatie. Dit proces kent geen grenzen, en duurt een heel leven lang. Het leven is als een sculptuur, beginnend met een blok. Grof beitel je de eerste stukken weg. Je experimenteert, neemt afstand van dingen en stelt visies bij. Aanvankelijk breed totdat je steeds meer in een bepaalde richting gaat werken. De elementen zijn er al. Vervolgens gaan de details ertoe doen. Steeds meer specifieke experimenten heb ik nodig, die ik vervolgens evalueer om bestaande overtuigingen te kunnen herwaarderen. Op deze wijze breng ik mijn groeiproces in kaart.
Mijn waarachtige Zelf zijn, ongeacht tijd en omstandigheden, is het streven. Echte vrijheid. Door deze experimenten uit te voeren zal ik mezelf steeds beter leren kennen en erachter komen wat het voor mij inhoud, die waarheid. Ik verheug me erop, op mezelf verwezenlijken. Het belangrijkste 'to keep in mind' is dat elk stap op de ladder van betekenis is, elke moet ik bereid zijn te doorlopen met volle overgave, bewustzijn en overtuiging. Hier en nu. Met deze mind-set hoop ik steeds meer de onrust en angst in mij tot bedaren te brengen. Vrij in mij, in dit leven.
Uiteindelijk wil ik toewerken naar het op het poten zetten van een eigen project. Een concept waar ik me helemaal voor kan geven, en daarmee hopelijk van betekenis kan zijn voor een ander en de spirituele zoektocht met het wereldse verenig. En dit is niets voor een jaar of 2, maar eerder 5 of 10 misschien. Echter, zelfs dan zal ik er met de tijd meer vorm aan moeten blijven geven en luisteren naar mijn hart of het goed is zoals het is of dat ik een andere richting in moet slaan. Zo is er geen bestemming waar je neerploft, je hebt het gevonden en dit is het dan. Nee, het is een moeizaam, ellenlang proces. Bloed, zweet en tranen. Maar mijn drang tot scheppen, authentiek zijn in alle facetten van mijn leven vergezelt me, en geeft me het vertrouwen dat ik mezelf kan blootleggen en realiseren. Een doeleinde dat het wereldse overstijgt..
Sometimes the warrior feels as if he were living two lives at once.
In one of them he is obliged to do all the things he does not want to do and to fight for ideas in which he does not believe. But there is another life, and he discovers it in his dreams, in his readings and in his encounters with people who share his ideas.
The warrior allows his two lives to draw near. ‘There is a bridge that links what I do with what I would like to do’ he thinks. Slowly, his dreams take over his everyday life, and then he realises that he is ready for the thing he always wanted.
Then all that is needed is a little daring, and his two lives become one.
Warrior of light – Paulo Coelho
Uitkomend bij de moraal van dit verhaal. Eigenzinnige Nathalie zal nog veel experimenteren, en wanneer ik de behoefte voel zou ik graag zo nu en dan het een en ander naar jullie communiceren. Misschien is het louter vermakelijk, maar ik zou het fantastisch vinden ook anderen te kunnen inspireren, mee te nemen op hun eigen reis. En misschien zelfs het mijne? Het is een gift mensen te ontmoeten die hun eigen maar gelijkaardige zoektocht afleggen. Geluk is het mooist als je het kunt delen.
Tips
literatuur:
Small world, Big world - Thomas van Berckel
(te bestellen via http://www.toetoheart.org/)
Blauwe hemels - Peggy Braeken
Audio:
Buddha-Bar - travel impressions
(geïnspireerd door Azië)
