Experiments of truth

Zo, ik ben net een week thuis, waarbij ik meteen met de neus op de feiten werd gedrukt. Arbeit! De structuur die me werd opgelegd voelde de eerste dagen voornamelijk beklemmend, en ik ervaarde een aanhoudelijk drukkend gevoel op mijn borst. De onrust, het knagende Not Knowing. Inmiddels heb ik de innerlijke strijd gestaakt, waardoor ik voor het eerst weer een zekere rust ervaar. Mede omdat ik India en mijn vrijheidsgevoel aldaar bij me draag, waardoor ik alles tracht tegemoet te treden in overgave. Het is tijd me mee te laten voeren door de stroom, in plaats van krampachtig om me heen te slaan (ja the shooting kent toch zijn grenzen!), zoekende naar Betekenis. Accepteren dat ik het juiste moment om mijn vleugels volledig uit te slaan nog moet afwachten blijkt vele mate beter dan het alternatief: jammeren, mezelf tot wanhoop drijven, gepaard gaande met grote frustratie en ongenoegen ten aanzien van het leven en mijzelf.
Het spijt me dat ik me gedurende mijn reis in stilte heb gehuld. Echter, er was zoveel gaande in en buiten mijn hoofd dat ik het extreem moeilijk vond mijn gedachtegang en ervaringen naar de buitenwereld te communiceren. Toch wil ik nu, achteraf, nog het een en ander met jullie delen.

India
Toe to heart

Bij Toe to Heart ben ik in augustus mijn reis begonnen en ook weer geëindigd. Deze kinderen bezitten zoveel levenskracht, die je gezien hun achtergrond, enkel kunt bewonderen. Ik heb met veel plezier tijd met hen doorgebracht.
Het project dat Thomas en Lalitha zo spontaan gestart zijn, heeft me enkel meer kracht en ‘determination’ gegeven om mijn zoektocht voort te zetten, waar het me ook naartoe moge leiden. Hier of elders. Een ding is zeker, deze kinderen hebben een onuitwisbare indruk op mij achtergelaten. Daarbij kan ik enkel hopen dat ik ooit op een zinvolle wijze deel kan uitmaken van hun levens of die van vergelijkbare kinderen.

Een van hen, Jaqueline, tekende in het boekje dat ik haar gaf (ieder kreeg er een) een prachtige bloem voor me. Voor mij is Jaqueline een dergelijke bloem. Vol potentie, een die nog maar net ontluikt (net als alle kids overigens). Het miraculeuze is dan ook dat zulke bloemen weten te overleven tussen al het onkruid waardoor ze omgeven worden.

links: Tara en rechts: Jaqueline

Mozes, de grote lolbroek :)



Medeleven en een verantwoordelijkheidsgevoel voor het welzijn van onze medemens is de manier naar een betere samenleving. Iedereen kan op kleine schaal van betekenis zijn voor een ander. Ongedwongen betrokkenheid, geïntegreerd in je eigen kleine wereld. Zij die in deze bodem succesvol tot bloei komen, staan symbool voor een samenleving die in de vooravond van eenzelfde transformatie staat. Een transformatie die gebaad zal zijn met een verspreiding van dergelijke kleinschalige projecten, die langzaam maar zeker de samenleving van binnen uit wezenlijk zullen veranderen. Ik wil daarom hierbij een oproep doen, aan allen die actief zijn op Facebook, lid te worden van de cause ‘International Toe to Heart club’. Hiermee ondersteun je het project en haar gedachtegoed.

The best way to find yourself is to lose yourself in the service of others- Ghandi




Stichting paspoort, Goa.

Een hele week heb ik doorgebracht aan de kust. In de ochtendglorie reed ik elke dag achterop een scooter naar het schooltje voor autistische kinderen, gelegen in een koloniaal Portugees vervallen stadje. Ik weet eigenlijk niet of het concept school wel recht doet aan de omstandigheden die ik aantrof. Het was meer een achterkamer op een reguliere school. Elke dag werd ik door de kinderen nagestaard tot ze me zagen verdwijnen achter een klein deurtje. Alsof ze voor het eerst zelf bewust werden van het bestaan van nog een schooltje. Nieuwsgierige blikken probeerden een glimp op te vangen van wat achter dit houten schuifdeurtje schuilging.
Een kamer, opgedeeld in 4 kleinere kamers, in een poging te volstaan aan de needs van de kinderen. Vijf 'leraressen', vrouwen die het opleiden van deze kinderen tot levenstaak hadden verheven. Het merendeel is zelf moeder van een autistisch (en tevens mentaal beperkt) kind. Ze beschikken over een ongekende kracht. Ondanks alle tegenslagen en onbegrip uit de buitenwereld, weten ze deze elke dag met opgeheven hoofd te trotseren en de kinderen te ontvangen met een glimlach. Onzekerheid over de toekomst van de school, maar nog meer twijfels bestaan over de toekomst van deze kinderen en hun gelijken die elke dag nog naar een reguliere school gestuurd worden of nog erger, thuis gehouden worden door hun ouders. Dit alles uit schaamte en onbegrip. In Goa is geen ruimte voor speciale kinderen, maar deze vrouwen vechten voor een plek voor hen.

Where do I go from here...?
Deze reis heeft me erg verrijkt, maar ik voelde me tegelijk ook zeer machteloos. Het confronteerde me met mijn onwetendheid en zoekende karakter. Iets veranderen aan deze situatie vereist een vastberadenheid van mijn kant, een eigenschap waarvan ik niet met zekerheid kan zeggen hen daarin tegemoet te kunnen komen. Ik was op zoek naar een doeleinde, waar ik me volledig voor kon inzetten. Eenmaal gevonden weet ik niet zeker of dit mijn ‘battlefield’ is. En de kinderen verdienen niet minder dan iemand die daar een oprecht 'ja' tegen kan zeggen.
Op dit moment laat ik dus alle indrukken van de afgelopen maand bezinken. Wie ben ik? En waarmee treed ik de wereld tegemoet? Wat heb ik te bieden? En welke eigenschappen moet ik nog ontwikkelen? Een project opzetten vereist veel wijsheid, en zeker nog een belangrijke transformatie van mijn kant. Er zijn daarbij zoveel ‘battlefields’ in ontwikkelingslanden. Ik ben het mezelf en de kids verschuldigd dat ik eerst bij mijzelf te rade ga waar mijn hart naar uitgaat. Zodat ik me voor de volle 100 procent kan inzetten. Dit jaar wordt er een van reflectie. Mijn experimenten, persoonlijke beproevingen die ik voor mezelf creëer, zal ik blijven voortzetten. Ik ben op zoek, maar tevens vastberaden. Ik zal mijn bestemming bereiken. Ook al vereist dit vele experimenten, gelijk deze.

Teach this triple truth to all: A generous heart, kind speech, and a life of service and compassion are the things which renew humanity (Buddha)

Experiments of truth is afgeleid van ‘The story of my experiments with truth’ – de autobiografie van Ghandi.